Dziennikarz/ redaktor/ specjalista ds. social media

Oferty pracy w Rzeszowie w lokalnych mediach to szansa na bardzo ciekawe zajęcie. W dziennikarstwie istnieje wiele specjalizacji (np. sportowa, śledcza), a osoba wnikliwa, która umie dotrzeć do źródeł i opowiadać historie w przejmujący sposób, powinna szybko znaleźć etat. W tym fachu przydaje się również analityczny umysł, komunikatywność i odporność na stres. Pamiętaj, że redaktor nie zawsze musi pracować tam, gdzie mieszka – dzisiaj nie brakuje ogłoszeń w zakresie pracy zdalnej. Firmy z całej Polski szukają również specjalistów do administrowania profilami na portalach społecznościowych.

Psycholog

Niektórzy absolwenci psychologii zajmują się prowadzeniem prywatnego gabinetu. Inni decydują się na pracę w korporacji lub niedużej firmie. W rzeczy samej psycholog może zająć się np. doradztwem zawodowym lub personalnym i zatrudnić się w charakterze specjalisty ds. rekrutacji.

Logopeda

Oczywiście specjaliści pracujący w publicznych szkołach czy szpitalach nie zarabiają zbyt wiele, ale prywatna praktyka i indywidualne lekcje to już realna wizja atrakcyjnych płac – godzina ćwiczeń z doświadczonym logopedą kosztuje około 100 zł.

Lektor języka obcego/ nauczyciel

Znajomość języków obcych to często przepustka do kariery. Jeżeli masz rozwinięte umiejętności lingwistyczne, to możliwości zatrudnienia są bardzo szerokie. Aby uczyć w szkole językowej, najczęściej wymaga się dyplomu lub certyfikatu. Komunikatywna znajomość angielskiego jest wymagana od kandydatów aplikujących na oferty pracy w Rzeszowie w administracji biurowej czy w IT.

Poszukiwani są również nauczyciele. Pamiętaj, że poziom płac pedagogów zależy od tego, jaką wybrali specjalizację. Do zawodów deficytowych obecnie zaliczają się m.in. nauczyciele przedmiotów zawodowych.

Statystyki dla Rzeszowa oraz dla całego regionu wskazują, że zawody nadwyżkowe reprezentują absolwenci takich kierunków jak politologia, ekonomia czy filozofia. Nie zapominaj jednak, że to praktyczne umiejętności oraz specjalizacja decydują o wartości humanisty na lokalnym ryku pracy.

Artykuł Praca dla humanisty – 4 propozycje pochodzi z serwisu Praca w Rzeszowie.

Kodeks pracy nie podaje dokładnej definicji terminu staż pracy. Przyjmuje się, że jest to łączna długość zatrudnienia we wszystkich firmach bez względu na przerwy oraz sposób ustania stosunku pracy, w jakich dana osoba miała podpisaną umowę o pracę. Nie bierze się pod uwagę okresów świadczenia usług na podstawie umów cywilnoprawnych (umowa-zlecenie lub umowa o dzieło).

Staż pracy – Kodeks pracy

Poprawne obliczanie stażu pracy jest bardzo ważne, ponieważ od niego zależą pewne uprawnienia pracownicze. Aby potwierdzić fakt wykonywania obowiązków pracowniczych, wydawane jest podwładnym świadectwo pracy. Każdy zatrudniony w oparciu o umowę o pracę otrzymuje taki dokument w momencie ustania stosunku pracy.

Staż pracy wpływa na prawo do emerytury, wyliczenia większej liczby dni urlopu wypoczynkowego, dłuższego okresu wypowiedzenia, przyznania nagrody jubileuszowej oraz odprawy.

Okresy zaliczane do stażu pracy

Oprócz wypełniania zadań do stażu pracy wliczane są następujące okresy:

• za który sąd przyznał wynagrodzenie osobie przywróconej do pracy, jeśli zatrudniony zdecydował się ponownie wypełniać obowiązki,
• o który skrócono czas wypowiedzenia w razie zwolnienia z winy pracodawcy, za co przyznano pracownikowi odszkodowanie,
• prowadzenia indywidualnego gospodarstwa rolnego lub pracy w gospodarstwie prowadzonym przez współmałżonka,
• czynnej i zawodowej służby wojskowej,
• pobierania zasiłku dla bezrobotnych i stypendium przez zarejestrowanego w urzędzie pracy w czasie odbywania szkolenia, na które skierował bezrobotnego starosta,
• pracy za granicą u zagranicznego pracodawcy,
• studiów doktoranckich (wlicza się maksymalnie 4 lata pod warunkiem uzyskania tytułu doktora),
• nauki w liceach, technikach, szkołach zawodowych oraz studiów.

Jak obliczyć lata pracy?

Jak obliczyć staż pracy? Wszystkie przepracowane lata należy zsumować, uwzględniając przy tym wyżej wymienione okresy. Warto przy tym dokładnie sprawdzić, ile lat wlicza się za lata pobierania edukacji. Różnią się one bowiem w zależności od rodzaju ukończonej szkoły:

• szkoły branżowe (dawniej zawodowe) – 3 lata,
• średnia szkoła zawodowa – 5 lat,
• średnia szkoła zawodowa dla absolwentów zasadniczych (równorzędnych) szkół zawodowych – 5 lat,
• średnia szkoła ogólnokształcąca – 4 lata,
• szkoła policealna – 6 lat,
• szkoła wyższa – 8 lat.

Kalkulator stażu pracy

Jeżeli mamy trudności z obliczeniem stażu pracy, można skorzystać z kalkulatorów stażu pracy. Kluczowe dane, jakie musimy wpisać w formularz, to między innymi data rozpoczęcia pracy oraz jej zakończenia. Należy także podać okresy niewypełniania zadań, które wliczają się do stażu pracy i zostały wyżej podane. Dzięki temu otrzymamy dokładne dane, jakie mają wpływ np. na wymiar urlopu.

Staż pracy a urlop

Liczba przepracowanych lat ma wpływ na wymiar urlopu wypoczynkowego. Pracownicy, których staż pracy nie przekracza jeszcze 10 lat, mają prawo do 20 dni wolnych. Osoby pracujące już ponad dekadę (lub mniej, ale wliczają się im okresy nauki), mogą cieszyć się 26. dniami urlopu wypoczynkowego. W razie wątpliwości z wyliczeniem wymiaru urlopu, najlepiej zwrócić się o pomoc do działu HR.

Artykuł Staż pracy – definicja, jak obliczyć, urlop, Kodeks pracy pochodzi z serwisu Praca w Rzeszowie.

Szczupła, wysportowana sylwetka to marzenie wielu ludzi. Obecnie w Internecie można znaleźć sporo przepisów na różnorodne potrawy, które mają sprawić, że użytkownicy zrzucą zbędne kilogramy. Pojawiają się także specyfiki oraz suplementy diety oczyszczające organizm oraz wpływające na metabolizm. Zanim sięgniemy po specyfiki, lepiej skorzystać z fachowej pomocy dietetyków, którzy posiadają wiedzę na temat tworzenia zbilansowanej diety.

Jak zostać dietetykiem?

Aby zostać profesjonalnym dietetykiem, należy ukończyć specjalne studia. Większość uczelni wyższych ma w swojej ofercie kierunek dietetyka bądź nauka o żywieniu. Studia są podzielone na 2 etapy. Pierwszy trwa 3 lata. Po jego ukończeniu absolwenci otrzymują tytuł licencjata. Chętni mogą kontynuować naukę na 2-letnich studiach magisterskich.

Inną drogą do zdobycia zawodu dietetyka jest technikum profilowane lub szkoła policealna. Nauka w szkole kończy się egzaminem zawodowym.

Zawód dietetyk – wymagania

Profesjonalny dietetyk powinien posiadać szeroki zakres wiedzy na temat anatomii, fizjologii, biochemii, mikrobiologii, parazytologii, zasad żywienia, towaroznawstwa oraz wartości odżywczych poszczególnych produktów spożywczych. W profesji tej liczą się również zdolności interpersonalne, komunikatywność, empatia oraz otwartość. Dietetyk musi dobierać kurację dopasowaną do potrzeb pacjentów, biorąc pod uwagę ich styl życia, wszystkie dolegliwości i choroby oraz ogólny stan zdrowia.

Co robi dietetyk?

Dietetyk pomaga swoim klientom zmieniać nawyki żywieniowe. Podejmuje szereg działań, które pozwolą pacjentom bezpiecznie schudnąć lub przytyć. Na początku należy przeprowadzić z klientem dokładny wywiad. Dzięki wszystkim informacjom uda się stworzyć zbilansowaną dietę. Oprócz tego dietetyk opracowuje pełnowartościowy jadłospis dla sportowców lub ludzi borykających się z różnorodnymi schorzeniami. Do innych zadań osób pracującym w tym zawodzie należą:

• badanie produktów żywnościowych oraz ocena ich jakości,
• planowanie jadłospisu, a także pomoc w jego przestrzeganiu,
• leczenie niedożywienia lub nadwagi,
• propagowanie oraz edukowanie społeczeństwa w kwestii zdrowego żywienia.

Lekarz dietetyk

Aby wykonywać zawód dietetyka, nie jest wymagane wykształcenie medyczne. Jeżeli jednak absolwent medycy ukończy dodatkowe studia, np. podyplomowe, o tematyce dotyczącej kwestii żywienia, to w takiej sytuacji można mówić o lekarzu dietetyku. W wielu państwowych szpitalach i prywatnych klinikach pracują dietetycy, którzy ustalają menu dla osób przechodzących rekonwalescencję po operacjach lub przebytych chorobach.

Zawód dietetyk – ustawa

Rozporządzeniem, jakie reguluje zasady przyznawania tytułu dietetyka, jest Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 20 lipca 2011 roku w sprawie kwalifikacji wymaganych od pracowników na poszczególnych rodzajach stanowisk pracy w podmiotach leczniczych niebędących przedsiębiorcami. W dokumencie zawarte zostały wszystkie reguły dotyczące zadań i obowiązków specjalistów pracujących na tym stanowisku.

Ile zarabia dietetyk?

Najniższe pensje dietetyków wynoszą 2500 zł. Najwyższe zarobki to około 3490 zł. Wszystko zależy od miejsca zatrudnienia. Specjaliści znajdą pracę między innymi w poradniach dietetycznych, szpitalach, kurortach, sanatoriach, szkołach i przedszkolach. Część osób decyduje się na założenie własnych gabinetów. Obecnie spora liczba dietetyków prowadzi także blogi internetowe, wydaje książki oraz broszury dotyczące zdrowego żywienia.

Artykuł Dietetyk – wykształcenie, wymagania, zarobki pochodzi z serwisu Praca w Rzeszowie.

Poniżej znajdziesz zestawienie najważniejszych zasad dotyczących pisania dokumentów aplikacyjnych.

1. Struktura dokumentu

Należy pamiętać o tym, by CV było uporządkowane. Istotna jest tu chronologia i przejrzystość. Rekruter bardzo powierzchownie przegląda dokumenty – aby zatrzymał się na dłużej na Twoim CV, musi szybko znaleźć potrzebne informacje.

2. Zdjęcie

Wbrew pozorom dodawanie fotografii do życiorysu zawodowego nie jest wcale obligatoryjne, ale większość pracodawców tego oczekuje. Jakie wymagania musi spełnić zdjęcie? Przede wszystkim musi być wyraźne. Wysoka jakość i odpowiedni rozmiar to podstawa. Najlepiej wybrać zdjęcie, na którym widać twarz i ramiona – fotografie całej sylwetki nie są dopuszczalne. Pamiętaj też o uśmiechu i odpowiednim stroju.

3. Mile widziane elementy

Co poza danymi personalnymi i opisem doświadczenia powinno znaleźć się w CV? O pracę w Rzeszowie z pewnością jest łatwiej kandydatom, którzy mają bogate dokumenty aplikacyjne. Nie chodzi tu jednak o ich długość, a o ciekawą treść. Obecnie trendem jest m.in. dodawanie celu i podsumowania zawodowego.

Poza tym obowiązkowo należy zamieścić klauzulę dotyczącą przetwarzania danych – to wymóg formalny, bez którego nie weźmiemy udziału w rekrutacji.

4. Aktualność
To oczywiste, że w życiorysie zawodowym zamieszczamy jedynie aktualne zdjęcie, a nie fotografię sprzed lat. Podobnie sprawa wygląda z informacjami dotyczącymi kariery – naprawdę możesz sobie darować opisywanie doświadczeń, które dzisiaj do niczego Ci się nie przydadzą. Jeśli zmieniłeś zawód z kelnera na specjalistę IT, to nie musisz skupiać się na opisywaniu doświadczeń z gastronomii.

5. Umiejętności
To często decydujący element aplikacji. Umiejętności dzielimy na miękkie, twarde oraz specjalistyczne. Opisując tę sekcję, pamiętaj, by odnieść się do treści interesującej oferty pracy.

Artykuł Idealne CV – 5 zasad, które pomogą je stworzyć! pochodzi z serwisu Praca w Rzeszowie.

Według Internetowej Encyklopedii PWN medycyna pracy to: interdyscyplinarna gałąź wiedzy medycznej, badająca wpływ pracy na zdrowie człowieka oraz sposoby zapobiegania skutkom ryzyka zdrowotnego związanego z pracą. Jednym z aspektów, jakimi zajmuje się ten dział medycyny, jest określenie częstotliwości wykonywania specjalistycznych badań. Mają one na celu ocenić, czy dany pracownik może wykonywać wszystkie zadania, do jakich zobowiązuje go umowa. Według Kodeksu pracy wyróżniamy następujące rodzaje badań: wstępne, okresowe oraz kontrolne.

Artykuł 229. Kodeksu pracy mówi, że analizom wstępnym muszą być poddane wszystkie nowo zatrudniane osoby. Inaczej nie powinny być dopuszczone do stanowiska pracy. Badania okresowe mają sprawdzić, czy stan zdrowia pracowników nie uległ pogorszeniu. Ich częstotliwość z reguły określa lekarz medycyny pracy.

Badania kontrolne

Kolejny typ analiz medycznych to badania kontrolne. Wcześniej przytoczony artykuł Kodeksu pracy podaje, że: W przypadku niezdolności do pracy trwającej dłużej niż 30 dni, spowodowanej chorobą, pracownik podlega ponadto kontrolnym badaniom lekarskim w celu ustalenia zdolności do wykonywania pracy na dotychczasowym stanowisku.

Badania kontrolne pracownika są zatem kluczowe do ponownego rozpoczęcia pracy po dłuższej absencji spowodowanej chorobą. Skierowanie na wizytę lekarską wręcza podwładnemu przełożony. Opłata za analizy leży po stronie przedsiębiorcy.

Zapisy Kodeksu pracy mówią, że wszystkie badania powinny być przeprowadzane w miarę możliwości w czasie godzin pracy. Nieobecność nie jest wtedy traktowana jako dzień wolny, a pracownik zachowuje prawo do wynagrodzenia. Badania kontrolne do pracy najczęściej nie zajmują całego dnia. Dlatego zaleca się powrót do siedziby firmy po zakończonych analizach. W sytuacji, gdy na wizytę trzeba dojechać do innej miejscowości, podwładnemu przysługują należności na pokrycie kosztów przejazdu. Zgodnie z zasadami obowiązującymi przy podróżach służbowych.

Warto podkreślić, że dopuszczenie do wypełniania obowiązków pracownika bez aktualnego orzeczenia o zdolności do wykonywania zadań jest niezgodne z prawem. W przypadku kontroli Państwowej Inspekcji Pracy przedsiębiorcę można pociągnąć do odpowiedzialności finansowej za nieprzestrzeganie przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy. Grzywny wynoszą od 1000 zł do 30 000 zł.

Artykuł Kiedy wysłać pracownika na badania kontrolne? pochodzi z serwisu Praca w Rzeszowie.

Według ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 roku o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, o nielegalnej pracy można mówić wtedy, gdy:

• nie została podpisana umowa między zatrudnianym a zatrudniającym,
• przedsiębiorca nie zgłosił podwładnych do obowiązkowego ubezpieczenia społecznego,
• bezrobotny zarejestrowany w urzędzie pracy podejmuje pracę zarobkową bez powiadomienia odpowiednich instytucji,
• pracodawca zatrudnia obcokrajowca, który nie posiada zezwolenia na pracę.

Praca na czarno pozwala pracodawcom obniżyć koszta zatrudnienia. Dla podwładnych jest to czasem lepszy zarobek niż przy podpisaniu umowy. Dodatkowo wykonywania zadań mogą podjąć się osoby z bardzo niskimi kwalifikacjami. Do negatywnych konsekwencji pracy na czarno zalicza się zmniejszenie dochodów państwa, które można przeznaczyć na walkę z bezrobociem. Oprócz tego zatrudnieni nie są ubezpieczeni. Nie mogą tym samym liczyć na świadczenie emerytalne bądź bezpłatną opiekę zdrowotną.

Zatrudnienie na czarno – kary

Za brak opłat na ubezpieczenie społeczne grozi pracodawcy odpowiedzialność karna. Na początku Państwowa Inspekcja przeprowadza kontrolę, w wyniku której może nałożyć na przedsiębiorcę grzywnę w wysokości nie niższej niż 500 zł. Dodatkowo o fakcie złamania prawa powiadamiany jest Zakład Ubezpieczeń Społecznych. Inspektor z ZUS-u również ma prawo zażądać wypłaty kary o wartości 5000 zł. Pracodawca musi też zapłacić zaległe składki do ZUS-u wraz z odsetkami.

Wypadek w pracy na czarno

W każdej pracy może dojść do nieszczęśliwego wypadku. Co rozbić, jeśli do zdarzenia doszło, gdy pracownik nie miał podpisanej umowy? W takiej sytuacji poszkodowany ma prawo domagać się odszkodowania. Podstawą do wypłacenia zadośćuczynienia jest specjalny protokół powypadkowy. I tu pojawia się problem. Pracodawcy zatrudniający na czarno często odmawiają sporządzania odpowiedniego dokumentu. W takiej sytuacji nie pozostaje nic innego jak skierowanie sprawy na drogę sądową. Aby ubiegać się o odszkodowanie, na początku należy złożyć wniosek do ZUS-u. W związku z tym, że poszkodowany nie ma ubezpieczenia, ZUS będzie musiał odmówić. Następny krok to odwołanie do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych od poprzedniej decyzji. Drugi wniosek także będzie odrzucony. W związku z tym trzeba złożyć pozew do Sądu Ubezpieczeń Społecznych. Dopiero ta instytucja ma prawo zbadać, czy doszło do wypadku przy pracy.

Artykuł Praca na czarno – konsekwencje pracy nielegalnej pochodzi z serwisu Praca w Rzeszowie.

Według ustawy z dnia 6 września 2001 roku o transporcie drogowym kierowcą autobusu może zostać osoba, która spełnia poniższe wymagania:

• posiada prawo jazdy kategorii D,
• jest niekarana,
• ukończyła 24 lata (wyjątkowo 21 lat, jeżeli uzyskała kwalifikację wstępną lub 23 lata przy kwalifikacji wstępnej przyspieszonej),
• uzyskała zaświadczenie lekarskie o braku przeciwwskazań do podjęcia pracy na tym stanowisku.

Kierowca autobusu – uprawnienia

Prawo jazdy kategorii D można zrobić dopiero po zdaniu egzaminu kategorii B. Następnie przychodzi czas na rozpoczęcie kursu kwalifikacyjnego. 24-latkowie mogą skorzystać z przyśpieszonej opcji, która składa się ze 140 godzin zajęć. Osoby między 21 a 23 rokiem życia muszą wziąć udział w pełnym szkoleniu (280 godzin). Takie prawo obowiązuje od września 2008 roku. Wcześniej, aby móc prowadzić autobus zarobkowo, wystarczyło tylko prawo jazdy kategorii D. Podczas kursu przyszli kierowcy autokarów uczą się, jak panować nad autobusem np. podczas ekstremalnych warunków pogodowych.

Kolejny krok do rozpoczęcia kariery na tym stanowisku to egzamin państwowy. Po zaliczeniu części teoretycznej przychodzi czas na praktykę. Kandydaci muszą wykazać się umiejętnością jazdy po łuku, na skos, pod kątem prostym i tyłem. Oprócz tego należy pojazd zaparkować. Po uzyskaniu pozytywnego wyniku należy udać się do wydziału komunikacyjnego i przedstawić zaświadczenie o zaliczeniu testu. Dodatkowo trzeba złożyć wniosek o wydanie karty kierowcy (za pośrednictwem strony internetowej Państwowej Wytwórni Papierów Wartościowych).

Kierowca autobusu – wymagania

Praca kierowcy autobusu jest stresującym zajęciem. Dlatego kandydaci muszą przejść specjalne badania lekarskie, które składają się z:

• bezpośredniego wywiadu z pacjentem,
• badania narzędziami diagnostycznymi,
• oceny osobowości, procesów poznawczych oraz sprawności psychosomatycznej.

Kierowcy autobusu powinni być odporni na stres i gotowi do prowadzenia pojazdu w ciężkich warunkach atmosferycznych. Dlatego ważna jest umiejętność skupienia się na drodze przez wiele godzin. Kluczowe cechy w pracy na tym stanowisku to refleks, pełna koncentracja, opanowanie, dokładność (odbywanie kursów zgodnie z rozkładem jazdy). Istotne są również komunikatywność oraz cierpliwość. W przypadku kierowców autokarów turystycznych wymagana jest podstawowa znajomość języka angielskiego.

Kierowca autobusu – zarobki

Wykwalifikowani kierowcy autobusów mogą znaleźć zatrudnienie w firmach prywatnych, biurach podróży oraz w oddziałach transportu publicznego. Zarobki zależą głównie od miejsca pracy. Zaczynają się od 2810 zł brutto. Na wyższe pensje mogą liczyć osoby wypełniające zadania w firmach prywatnych. Wypłata wynosi około 4260 zł brutto.

Artykuł Kierowca autobusu – jak zostać, wymagania, uprawnienia, zarobki pochodzi z serwisu Praca w Rzeszowie.

Rzeszów – praca księgowej

Księgowy lub księgowa, gdyż jest to zawód zdominowany przez kobiety, to osoba, która zajmuje się prowadzeniem rachunkowości w firmie. Do jej zadań należy między innymi:

• prowadzenie ewidencji księgowej,
• księgowanie faktur od dostawców, usługodawców itp.,
• przygotowywanie listy płac i obsługiwanie systemu wynagrodzeń w firmie,
• rozliczanie faktur,
• potwierdzanie i uzgadnianie sald z kontrahentami,
• prowadzenie rozliczeń z ZUS-em,
• sporządzanie deklaracji podatkowych,
• przygotowywanie sprawozdań finansowych,
• współpraca z biegłym rewidentem.

Co więcej, w zawodzie księgowego istnieje wiele specjalizacji, np. księgowy ds. rozrachunków, księgowy ds. kosztów czy księgowy bilansista.

Rzeszów – staż w księgowości

Jak zostać księgowym? Osoba na tym stanowisku powinna przede wszystkim doskonale znać przepisy z zakresu prawa podatkowego, a także potrafić obsługiwać programy służące do sporządzania faktur i innych dokumentów. Potrzebną wiedzę najlepiej zdobyć w trakcie studiów (na kierunku rachunkowość, finanse czy ekonomia), jednak istnieje też możliwość ukończenia specjalistycznego kursu. Co więcej, księgowy musi nieustannie się doszkalać, gdyż przepisy podatkowe, będące podstawą jego pracy, często się zmieniają.

Równie ważne jak wykształcenie księgowego jest zdobycie przez niego doświadczenia w prowadzeniu ksiąg rachunkowych. Dlatego po zakończeniu nauki lub już w jej trakcie zazwyczaj takie osoby decydują się na odbycie stażu w firmie bądź biurze rachunkowym. Oferty na tego typu szkolenia przyuczające do zawodu znajdziemy między innymi na stronach podkarpackich urzędów pracy.

Rzeszów – młodszy księgowy

Obecnie nie wydaje się już certyfikatów potwierdzających uprawnienia księgowego. To oznacza, że może nim zostać każda pełnoletnia osoba, która posiada zdolność do czynności prawnych, jest objęta ubezpieczeniem od odpowiedzialności cywilnej oraz nie była karana za określone przestępstwa (np. za przestępstwo skarbowe).

Po zniesieniu certyfikatów zniknęły również regulacje dotyczące stanowisk młodszego księgowego i starszego księgowego. W praktyce jednak te nazwy wciąż obowiązują i są zależne od posiadanych umiejętności. Młodszy księgowy zwykle nie prowadzi samodzielnie ksiąg rachunkowych – może być na przykład włączony do zespołu w biurze księgowym firmy. W ofertach pracy dla młodszych księgowych często pojawia się wymóg „chęci do nabywania nowych umiejętności”. Wiele firm woli prowadzić dla nowych osób naukę księgowości krok po kroku, od podstaw wdrażając je w zadania charakterystyczne dla swojej działalności.

Rzeszów – główny księgowy

Główny księgowy firmy samodzielnie prowadzi księgi rachunkowe bądź kieruje zespołem osób, które mu w tym pomagają. Jest to stanowisko obciążone dużą odpowiedzialnością, dlatego od kandydatów na to stanowisko zwykle wymaga się kilkuletniego doświadczenia i ukończenia studiów wyższych.

Co jeszcze najczęściej pojawia się w ofertach pracy na to stanowisko?

„Znajomość języka angielskiego na poziomie komunikatywnym”, „bardzo dobra znajomość MsOffice”, „mile widziana znajomość systemu księgowego Enova, SQL Raks” – czytamy w jednym z ogłoszeń. „Biegła znajomość zasad budżetowania, obiegu dokumentów, zarządzania projektami”, „znajomość specyfiki realizacji projektów współfinansowanych ze środków UE”, „mile widziana znajomość języka rosyjskiego” – podaje inne.

Warto pamiętać też, że jest to praca dla osób skrupulatnych, cierpliwych, samodzielnych i niemających problemu z dotrzymywaniem terminów. Główny księgowy ponadto powinien mieć wysoko rozwinięte zdolności organizacyjne i potrafić zarządzać ludźmi.

Rzeszów – stowarzyszenie księgowych

Różnego rodzaju szkolenia i kursy są organizowane między innymi przez Stowarzyszenie Księgowych w Polsce. Ma ono również swój oddział podkarpacki, który znajduje się w Rzeszowie.

Jego celem jest działalność dydaktyczna zarówno w zakresie przygotowywania do zawodu księgowego, jak i podnoszenia kwalifikacji osób już pracujących w tym charakterze. Ponadto, organizacja dba o zachowanie zasad etyki pracy, a także stara się krzewić poczucie wspólnoty zawodowej i godności osób zatrudnionych jako księgowi.

Rzeszów – biura rachunkowe, oferty pracy

W Rzeszowie księgowość firmy może poprowadzić również jedno z kilkudziesięciu działających tu biur rachunkowych. Praca w takim miejscu jest dużo bardziej wielozadaniowa niż w przypadku zatrudnienia się w dziale księgowym konkretnej firmy. Biura rachunkowe dbają o finanse przedsiębiorstw należących do różnych gałęzi przemysłu i często prowadzą wiele spraw naraz. Osoba zatrudniona w takim biurze musi więc wykazywać się doskonałą organizacją pracy, mieć doskonałą pamięć i dobrze radzić sobie z wykonywaniem obowiązków pod presją czasu.

Wysiłek i ciągłe podnoszenie kwalifikacji w tej branży się opłaca. Mediana miesięcznego wynagrodzenia księgowego wynosi 4323 zł brutto. 25% najgorzej opłacanych osób na tym stanowisku otrzymuje 3400 zł brutto miesięcznie. Jedna czwarta osiąga zarobki powyżej 5300 zł brutto miesięcznie.

Artykuł Jak zostać księgowym – księgowość, praca, Rzeszów pochodzi z serwisu Praca w Rzeszowie.

Dokumenty kierowcy

Karta kierowcy to rodzaj certyfikatu wydawanego przez Polską Wytwórnię Papierów Wartościowych, który uprawnia do prowadzenia samochodów:

• ciężarowych lub osobowych z przyczepą, o całkowitej masie powyżej 3,5 t,
• przystosowanych do przewozu minimum 9 osób (łącznie z kierowcą).

Auta te muszą być wyposażone w tzw. tachograf, czyli urządzenie pozwalające na szybką identyfikację osoby prowadzącej pojazd, kontrolujące pokonane trasy oraz rejestrujące wszystkie postoje i okresy odpoczynku. Przepisy przewidują kilka przypadków, w których auta nie muszą mieć zamontowanego tachografu (a kierowca posiadać elektronicznej karty). Na przykład jeśli mamy do czynienia z pojazdem o maksymalnej prędkości nieprzekraczającej 40 km/h bądź przewożącym osoby stałą trasą o długości do 50 km.

By otrzymać kartę kierowcy, należy złożyć wniosek w siedzibie Polskiej Wytwórni Papierów Wartościowych. Możemy to zrobić osobiście bądź elektronicznie (o ile posiadamy kwalifikowany podpis elektroniczny). Do wniosku należy dołączyć kserokopię prawa jazdy (obydwie strony), fotografię oraz dowód dokonania opłaty za wniosek (przelew na konto PWPW w wysokości 172,20 zł).

Wnioskować o kartę może jedynie kierowca, a nie na przykład jego pracodawca. Urząd ma 26 dni roboczych na rozpatrzenie podania i wydanie dokumentu. W przypadku konieczności dokonania korekty danych ten czas może się wydłużyć. Karta wydawana jest na 5 lat lub do końca okresu ważności prawa jazdy wnioskującego, o ile okres ten jest krótszy.

Czy to wszystkie dokumenty, jakie musi mieć zawodowy kierowca? Zazwyczaj tak, choć wiele firm szukających w województwie podkarpackim kierowcy C+E wymaga od kandydatów również znajomości karty AERT. Jest to dokument obowiązujący w krajach Unii Europejskiej (i wielu poza nią), określający dopuszczalny dobowy i tygodniowy czas prowadzenia pojazdu, wraz z przerwami i okresami obowiązkowego wypoczynku. Na przykład zgodnie z AERT kierowca tira w zwykłych okolicznościach może pracować maksymalnie 9 godzin dziennie.

To jednak nie wszystko. By pracować jako kierowca ciężarówki, tira czy autobusu, powinniśmy również ukończyć tzw. kurs kwalifikacji wstępnej, zwany również „kursem na przewóz rzeczy”, który kończy się egzaminem i skutkuje wydaniem nowego prawa jazdy ze wpisem dot. nabytych uprawnień. Osoby w wieku 18–20 lat muszą przejść szkolenie w pełnowymiarowym trybie, natomiast te, które ukończyły już 21. rok życia, mogą zrobić kurs skrócony.

Rzeszów – praca kierowcy

Czy w Rzeszowie trudno o etat kierowcy? Powiatowy Urząd Pracy od czasu do czasu publikuje oferty pracy na to stanowisko. Nie ma ich wiele, dlatego warto zastanowić się również nad możliwością zatrudnienia w innej podkarpackiej miejscowości – niektórzy pracodawcy zapewniają podwładnym bezpłatny dowóz do firmy.

Kierowca autobusu, niewielkiego auta dostawczego, a może tira – możliwości pracy w charakterze kierowcy jest całkiem sporo. Pamiętajmy o tym, że w zależności od tego, jaki samochód będziemy prowadzić, musimy posiadać prawo jazdy właściwej kategorii.

Podkarpackie – kierowca kat. B

„Rzeszów – kierowca kat. B poszukiwany”. Osoby z prawem jazdy tego typu zatrudniają na przykład restauracje. W takim przypadku do głównych zadań pracownika należy dowożenie potraw do klienta. Musi to robić szybko i z zachowaniem ostrożności. Atutem jest znajomość miejscowości, w której pracuje dostawca, jednak zazwyczaj wystarczy  sprawne urządzenie GPS. Ponadto, osoba na tym stanowisku najczęściej przyjmuje zapłatę za dowożone produkty. Powinna więc cechować się uczciwością i sprawdzać się w kontaktach z klientami lokalu.

Dostawca niekoniecznie porusza się autem. Pamiętajmy, że prawo jazdy kat. B daje też uprawnienia do prowadzenia między innymi różnego rodzaju motorowerów (ale nie motocykli – tu wymagane jest prawo jazdy kat. A1), które często lepiej sprawdzają się w przypadku niewielkich odległości i na zatłoczonych ulicach.

Podkarpackie – kierowca „CE”

Zdecydowana większość ogłoszeń o pracę skierowanych do kierowców, dotyczy osób posiadających prawo jazdy kat. C oraz CE. Czym się one różnią? Kat. C uprawnia do prowadzenia samochodów ciężarowych o masie całkowitej powyżej 3,5 t. Jeśli natomiast mamy zamiar jeździć ciężarówkami z przyczepą lub naczepą, potrzebne nam jest prawo jazdy kat. CE.

Nie bądźmy zdziwieni, kiedy znajdziemy ofertę typu „Rzeszów – praca kierowca C+E” – jest to po prostu inny sposób zapisu uprawnień kategorii CE.

Rzeszów – firmy kurierskie, praca

Jeśli posiadamy prawo jazdy kat. B i C, warto rozważyć również pracę jako kurier. W Rzeszowie ma swoje oddziały wiele firm kurierskich zarówno o zasięgu krajowym, jak i międzynarodowym. Wybierając tę posadę, warto pamiętać, że kurier często ma obowiązek dostarczania przesyłek „pod drzwi” odbiorcy – na tej posadzie konieczne jest więc dobre zdrowie i tężyzna fizyczna. Do innych obowiązków kuriera należy:

• planowanie kolejności doręczania paczek,
• pobieranie opłat od klientów,
• rozliczanie doręczonych i odebranych przesyłek,
• wystawianie dokumentów przewozowych.

Podkarpackie – praca kierowcy kat. D

Osoby powyżej 24. roku życia, które posiadają uprawnienia do prowadzenia samochodów osobowych, mogą zdawać egzamin na prawo jazdy kat. D. Dokument ten daje podstawę do starania się o posadę kierowcy autobusu.

W okolicy Rzeszowa takich pracowników szuka wiele firm prywatnych. Jakie warunki trzeba spełnić, by kandydować na to stanowisko? „Sprawność fizyczna”, „bardzo dobra znajomość przepisów ruchu drogowego”, „znajomość języka niemieckiego” – czytamy w jednym z ogłoszeń. Inny pracodawca, prócz prawa jazdy kat. D i kwalifikacji wstępnej przyspieszonej, oczekuje od pracowników wykształcenia co najmniej zasadniczego zawodowego.

Należy pamiętać, że praca w charakterze kierowcy autobusu jest obciążona sporą odpowiedzialnością. Osoba na tym stanowisku, prócz prowadzenia pojazdu, często musi również udzielać informacji pasażerom, dokonywać kontroli lub sprzedaży biletów, sprawdzać stan techniczny pojazdu przed wyruszeniem i samodzielnie usuwać mniejsze usterki pojawiające się na trasie. Co więcej, w terenach górskich prowadzenie dużych pojazdów bywa utrudnione i wymaga od kierowcy zachowania szczególnej ostrożności.

Rzeszów – praca kierowcy ADR

Jeśli w województwie podkarpackim szukasz pracy kierowcy, ale dotąd żadna oferta cię nie zainteresowała, być może warto pomyśleć o podniesieniu swoich kwalifikacji. Dobrym pomysłem jest zdobycie uprawnień na prowadzenie pojazdów ADR.

Są to pojazdy przewożące substancje niebezpieczne – na przykład wybuchowe lub żrące, których uwolnienie do środowiska stwarzałoby poważne zagrożenie dla zdrowia. Kierowca transportujący takie substancje (na przykład cysterną) musi nie tylko zachowywać szczególną ostrożność w czasie jazdy i ściśle przestrzegać wszystkich procedur transportu, ale też umieć zachować „zimną krew” w sytuacji awaryjnej.

Jest bardzo wiele kursów na pojazdy ADR – od podstawowych, przez specjalistyczne, dotyczące przewozu substancji różnych klas, po szkolenia uzupełniające.

Podkarpackie – oferty pracy kierowcy – czy dać im szansę?

Praca kierowcy bywa stresująca i zazwyczaj wiąże się z częstymi nieobecnościami w domu i innymi czynnikami uciążliwymi – monotonią w czasie długotrwałej jazdy czy ryzykiem wypadku. Czy zatem warto zdecydować się na taką karierę?

Być może pomocne w podjęciu decyzji będą dane dotyczące miesięcznej wysokości zarobków w tym zawodzie. Mediana pensji kierowcy:

• ciężarówki wynosi 3220 zł brutto miesięcznie,
• autobusu to 3490 zł brutto miesięcznie,
• kuriera – 3 380 zł brutto miesięcznie.

Ponadto, osoby o wyższych kwalifikacjach (np. ADR) i wykonujące zlecenia zagraniczne mogą liczyć na znacznie wyższą pensję.

Artykuł Jak wyrobić kartę kierowcy – praca kierowcy, podkarpackie pochodzi z serwisu Praca w Rzeszowie.

W jaki sposób zarządzać ludźmi, aby stworzyć zgrany zespół?

1. Ustalenie celów i zasad

Pracownicy powinni mieć świadomość tego, które zadania należą do priorytetowych. Liczy się też znajomość reguł rządzących współpracą w zespole oraz uczciwość.

2. Delegowanie zadań

Dobry szef radzi sobie z podziałem ról i potrafi wskazać lidera, który będzie mu pomagał czuwać nad postępem prac.

3. Komunikacja

Jednym z warunków efektywnej współpracy pozostaje komunikacja. Liczy się jasny przekaz, a manager musi unikać aluzji czy półsłówek. Nieporozumienia mogą skutkować opóźnieniami i powodować niepotrzebny stres.

4. Życzliwość

Szef, który oczekuje zaangażowania i szczerości od swoich podwładnych, musi stworzyć do tego odpowiedni grunt. Wzajemny szacunek oraz empatia to podstawa. Liczy się też wyrozumiałość, dzięki której pracownik nie będzie bał się przyznać do błędu. Podwładni wysoko cenią szefów, którzy niosą wsparcie, wchodząc w rolę trenera, a nie tylko wymagają i krytykują.

Jedynie zgrana ekipa jest w stanie wykonać projekt na czas. Szefowie powinni obserwować, w jaki sposób funkcjonują ich zespoły. Napięta atmosfera może przyczynić się do tego, że pracownicy zaczną szukać nowej pracy.

Artykuł 4 wskazówki pomocne w budowaniu zgranego zespołu pochodzi z serwisu Praca w Rzeszowie.