Bezrobocie w ostatnim czasie (od momentu zmiany ustroju w Polsce) bardzo popularnym wśród ludzi zjawiskiem. Nie zawsze, a właściwie to bardzo rzadko takim na które pracownik ma jakikolwiek wpływ. Definicji bezrobocia jest bardzo wiele i na wiele sposobów można je dzielić i w różnych aspektach rozpatrywać.

Oto jedna z definicji bezrobocia:

jest to zjawisko występujące społeczne dotykające ludzi pracujących lub tych ludzi którzy zdolni są do podjęcia pracy i deklarujących taką chęć, a nie mogących podjąć faktycznie zatrudnienia z wszelkich powodów.

Nierozerwalnie z bezrobociem łączy się definicja samej osoby bezrobotnej, której to stan bezrobocia bezpośrednio dotyka. Jest to osoba pozostająca w stanie niezatrudnienia lub nie prowadząca żadnej formy zarobkowania takiej jak własna działalność gospodarcza, ale gotowa do podjęcia zatrudnienia bez względu na wymiar czasu pracy.

Dla urzędów pracy według Ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy osobą bezrobotną jest taka która:

• jest pełnoletnia
• nie przekroczyła 60 lat (dotyczy kobiet) lub 65 (dot. mężczyzn)
• nie pobiera nauki na żadnym ze szczebli kształcenia, ani nie została skierowana na szkolenia organizowane przez Państwowe Urzędy Pracy
• ma zameldowanie lub legalny pobyt na terenie RP.

Bezrobocie może być dzielone na inne rodzaje bezrobocia w zależności od czynników je powodujące lub czas w jakim występują. I tak w definicjach występuje:

• bezrobocie uzależnione od czasu w jakim ma miejsce (bezrobocie średniookresowe, krótkookresowe, długookresowe, chroniczne), cykliczne i bezrobocie sezonowe;
• ze względu na “widoczność” - bezrobocie jawne i ukryte;
• z różnych powodów powstania: bezrobocie strukturalne i sezonowe;
• w końcu bezrobocie frykcyjne i bezrobocie z wyboru.

Bezrobocie strukturalne powstaje w skutek rozbieżności pomiędzy popytem na pracę i podażą pracy. Pojawiło się ono w Polsce wraz z nastaniem przeobrażeń systemowych (likwidacja PGR-ów) oraz w związku z restrukturyzacją branż przemysłowych do których należy m.in. hutnictwo, górnictwo, stocznie.

Przykład występowania bezrobocia strukturalnego:

Przykładem osoby, która reprezentuje bezrobotnego z tytułu wystąpienia bezrobocia strukturalnego może zecer. W czasach, kiedy druk nie był tak powszechny jak dzisiaj zecerzy składali z pojedynczych czcionek teks do druku. Wraz z nastaniem ery komputerów oraz pojawieniem się poważnych zmian technologicznych praca zecerów stała się niepotrzebną. Ten przykład bezrobotnego ma zastosowanie na terenie całego kraju. Istnieją jednak inne przykłady występowania bezrobocia strukturalnego uzależnione od regionu w którym on jest. Jeśli przypatrzymy się wybranym gałęziom przemysłowym takim jak górnictwo to tam nawet wykwalifikowany pracownik może stać się ofiarą bezrobocia strukturalnego w przypadku zamykania poszczególnych kopalń w danym rejonie.

Z bezrobociem strukturalnym nierozerwalnie łączy się bezrobocie strukturalno-patologiczne. Występuje ono w środowisku, w którym jest poczucie beznadziejności z powodu niemożności znalezienia zatrudnienia. Osoby takie nie mogą znaleźć nowej pracy i pogodziły się już z tym. Nie starają się one pozyskać nowego miejsca pracy, tylko zadowalają się zasiłkami społecznymi. Jednocześnie wśród pracodawców pojawia się obawa zatrudniania takich osób.

Miarą wielkości bezrobocia jest stopa bezrobocia liczona jako iloraz bezrobotnych przez zawodowo aktywnych w określonej grupie ludności.

Trochę statystyki:

• bezrobocie zarejestrowane w maju 2009 r. wynosiło 10,8%;
• liczba zarejestrowanych bezrobotnych to 1,687 mln;
• ilość ofert pracy w urzędach pracy to 84,8 tys.
• spadek bezrobocia w maju był na poziomie 1,9%

Największe spadki bezrobocia zanotowano w województwach: lubelskim, warmińsko-mazurskim, zachodniopomorskim.